Woorden

26 mei 2015                          

Overgave

Ik voel de tijd                                                                    als jij je ogen sluit                                                    Jouw gezicht verdwijnt.                                                    En daarmee ook een deel van mij                                    In de stilte ervaar ik de eeuwigheid.

ans

Surrender                              

Time can be felt                                                                       When I see you close your eyes                                                Your face disappears                                                                                  and takes a part of me                                                          In the silence I feel eternity

Sporen uit het verleden      (Traces from the past)

Een omhulsel ligt hier een fossiel spoor van een geleefd leven.

Aan de oppervlakte gebracht, deze resten van het verleden.  

Stilte die dieper gaat door het besef van wat voorbij is. 

Brokstukken, door weer en wind aangetast. Verwondering over wie of wat het ooit was.

Onomkeerbaar is de tijd.

De resten vertellen het verhaal.

Naakt ligt het hier, opgegraven.

Het heeft de tijd losgelaten.

Daar waar het stil in de aarde opgenomen werd en nu slechts de sporen nog te vinden zijn.

Ans Derks april 2014

2017, mixed media
2017, mixed media

Poppenmoeder  

Moeder oogst de tuinbonen voor het gezin, een emmer vol vruchtbaarheid, gegroeid uit de aarde wordt op de keukentafel geleegd.                                De bonen worden gepeld in een gevoel van saamhorigheid rondom de tafel.                                                                                                                  Zij strijkt de was, de geur en de warmte in zwijgen gehuld. Er is een wereld van gedachten. Het kind speelt met haar pop, fantaseert en zorgt, een eigen beleving in het veilige nest.

Herinnering aan 'Poppenmoeder', 2-3-2017


3 Women

It begins,                                                                  the fall of life

I see the mother                                                      As she sees her daughter                                    And the child.

Repeating time,                                                      Being connected                                                  And passing along.

Visible in the fall is                                                The meeting of 3 women.

Ans

Nov. 2017.

Angelus                                                                 Aan de tafel zaten zij.                                              Het warme eten was gedaan.                              Toen de 'engel des Heren' zijn boodschap        Had gebracht,                                                       Werd de bijbel voorgelezen.                                     Het broertje met het grote boek.                             De handjes op de boekenlegger.                          De vader die zo groot dreigend lijkt.                'Geen fout te maken....'                                         Hoe serieus was dit.                                         Spannend die verhalen,                                         ook onbegrijpelijk.                                                 Met gravures van Gustave Doré                             en een rode kaft.                                                    Stil zijn en stil zitten, luisterend.                            Ieder in een eigen wereld.

Kindertijd herinnering

Ans, 28-7-2016

Het wonderbos,                                                         De moederboom staat in het wonderbos. Daar waar de herinneringen zijn.                                    

De seizoenen gaan hier altijd door.  Tijd is een oneindige dimensie. 

 Je volgt het pad van het licht  Langs oude bomen die in stille wijsheid staan.     

Een beek stroomt vanuit de bron altijd door.  Het water weerspiegelt in de diepte.             

Licht en duister zijn hier bij elkaar.  De kleuren vermengen zich tot een levendig palet.

Ans Derks 8-10-2014

Bewaar de aarde

Met het licht van de zon

in de ene hand

en het licht van de maan

in de andere.

Het gewicht is voelbaar.

De drager van kracht

die ons vasthoudt.

In een voortdurende beweging

wordt de cirkel getrokken

van ons leven.

Ans 15-1-2014

Schuilplaats

Er is een veilige plek om te zijn.

Daar kun je zitten, in gedachten verzonken.

Het leven is nog onbekend.

Niets staat nog vast.

Er is nog geen plan getrokken:

open, vol verwachting.

Je bent met elkaar verbonden

in een eigen ruimte.

Samen ademen.

Onwerkelijk is het.

Toch is het zo.

Om je heen staan de bomen als wachters.

Ze laten je met rust, daar op die plek.

De reflecties in het water tonen een wereld

gespiegeld aan de werkelijkheid.

Terwijl het water doorstroomt

wordt nieuw leven voelbaar.

Ans 22-4-2015

Aardvel

Er groeit zomaar mos

op een plek.

Barsten en groeven

maken een spontane tekening

van lijnen.

Omgeploegd

laag over laag

ontstaat een reliëf.

Stil overtuigd

laat de aarde zich zien.

Ze gaat mee

in de beweging van de seizoenen.

Ans, maart 2014

Wat blijft

Verbonden

Door een onzichtbare band

en een herinnering in de tijd

blijven wij in het nu.

Samen dragen we

het omhulsel

van het stoffelijke

dat blijft.

Ans 12-2-2008


Het patroon

Van de tijd

In de schors van de boom

Is als

Het patroon van de tijd

In het omgeploegde veld

Is als

het patroon van de tijd

In de rimpels van je huid

Ans